Aloe barbadensis
Alona barbadoska FP XI

Surowcem jest stwardniały i wysuszony sok wypływający ze ściętych liści aloesu, zawierający nie mniej niż 28% pochodnych hydroksyantracenu (antrazwiązków) w przeliczeniu na barbaloinę (aloinę).

Surowiec zawiera głównie antrazwiązki: antrony (aloinę A i B - kompleks tych substancji nazywa się barbalioną), antrachinony (aloeemodynę, chryzofanol).
 

Laxantia a nawet purgantia, cholagoga et choleretica, metabolicum, stomachicum.
Surowiec działa głównie przeczyszczająco. Mechanizm działania jest podobny jak w przypadku innych surowców zawierających antrazwiązki. Substancje te są zaliczane do kontaktowych środków przeczyszczających. Po podaniu doustnym i dotarciu do jelita grubego, aloina ulega hydrolizie do czynnych związków antranowych, (po hydrolizie i redukcji form glikozydowych (-> najbardziej aktywne są formy glikozydowe 1,8-dihydroksyantrachinony) przez florę bakteryjną do form antronowych) które działają drażniąco na ściany jelita. Dochodzi do nasilenia skurczów w wyniku drażnienia zakończeń komórek nerwowych (Auerbacha) w mięśniówce jelita grubego i dodatkowo zwiększenia przepuszczalności ścian jelit dla jonów sodu i wody w efekcie czego dochodzi do rozrzedzenia zalegających w nich mas kałowych. Prowadzi to do wypróżnienia, które następuje około 8-14 godzin od podania surowca.
W mniejszych dawkach surowiec wykazuje działanie żółciotwórcze i żółciopędne, poprawiając proces trawienia i przyswajania substancji pokarmowych. Alona charakteryzuje się też wybitnie gorzkim smakiem, pobudza wydzielanie soku żołądkowego - bywa więc wykorzystywana w niewielkich dawkach jako składnik preparatów złożonych o działaniu pobudzającym trawienie.
Przeciwwskazania: Stany zapalne jelit (np. choroba Crohna) i owrzodzenia jelit, hemoroidy, miesiączka, podeszły wiek.
Działanie niepożądane: przekrwienie okrężnicy, przekrwienie narządów miednicy mniejszej, atonia jelit - (nie stosować dłużej niż 2 tygodnie) nadmierna utrata potasu-odwodnienie-hiperaldosteronizm, uszkodzenie błony śluzowej jelita (przy przewlekłym stosowaniu).
Ciąża i laktacja: Nie stosować u kobiet w ciąży i karmiących.
 

Roślina pochodzi z Północnej Afryki. Obecnie uprawiana na skalę przemysłową również w Ameryce Środkowej i USA. Jest również uprawiana jako roślina ozdobna w uprawie doniczkowej.

Ciemne bryłki pokryte brunatnym pyłem. Ściśnięte rozpadają się na ostrokanciaste kawałki o połyskującym, muszlowatym przełamie. Zapach swoisty, smak wybitnie gorzki.

Ostatnia aktualizacja: 2020-06-01