Althaeae folium
Liść prawoślazu FP X

Surowcem są całe lub pocięte, wysuszone liście prawoślazu lekarskiego o zdolności pęcznienia nie mniejszej niż 12.

Śluz o charakterze kwaśnym - około 10% (kwas galakturonowy, galaktoza, glukoza) oprócz tego flawonoidy, fenolokwasy i kumaryny i śladowe ilości olejku eterycznego.
 

Antibechicum, protectivum, emoliens.
Śluz zawarty w surowcu łatwo pęcznieje w wodzie. Nie ulega on hydrolizie pod wpływem soku żołądkowego, pełni także funkcje buforowe. Śluz po podaniu pokrywa cienką warstwą gardło i żołądek osłaniając błony śluzowe. Wodne wyciągi z surowca działają podobnie zwłaszcza na śluzówkę gardła, zmniejszając podrażnienie i częstotliwość odruchu kaszlowego. Podobne działanie wykazują wyciągi z korzenia prawoślazu. Surowiec jest wykorzystywany do produkcji syropów przeciwkaszlowych (szczególnie polecane dla dzieci).
Wskazania: Doustnie w zapaleniach błon śluzowych przełyku i żołądka, podrażnieniach żołądka niektórymi lekami oraz w tak zwanym „suchym kaszlu”. Zewnętrznie w zapaleniu i świądzie skóry, oparzeniach I stopnia i uszkodzeniach skóry substancjami żrącymi.
Uwagi: Ze względu na zawartość śluzów surowiec upośledza wchłanianie podawanych z nim leków. Długotrwałe stosowanie większych dawek surowca może prowadzić do zaburzeń we wchłanianiu składników odżywczych.
 

Występuje w środkowej i wschodniej Europie. Roślina jest uprawiana w Polsce.

Liście są pojedyncze, ogonkowe, o zmiennym kształcie. Szczyt liścia jest zaostrzony, brzeg zmiennie piłkowany lub ząbkowany. Długość blaszki dochodzi do 12 cm. a szerokość do 10 cm. Liść jest szarozielony, obustronnie miękko, jedwabiście owłosiony. Smak śluzowaty.

Szparki typu Solanaceae wstępują po obu stronach blaszki liściowej. Charakterystyczne są włoski krzaczkowate i główkowate. W śródliściu i miękiszu palisadowym występują komórki śluzowe. W miękiszu palisadowym i gąbczastym obserwuje się gruzły szczawianu wapnia.

Ostatnia aktualizacja: 2016-05-20