ALKALOIDY

 


Szukaj w serwisie:


STRONA GŁÓWNA FITOCHEMIA ALKALOIDY
Papaweryna

Papaweryna

Nazwa chemiczna: 1-(3,4-dimetoksybenzylo)-6,7-dimetoksyizochinolina

Papaweryna jest zaliczana do grupy alkaloidów izochinolinowych. Ze względu na to, że prócz układu izochinolinowego zawiera w swojej strukturze połączony z nim podstawnik benzenowy, zalicza się ją także do stosunkowo niewielkiej podgrupy alkaloidów benzyloizochinolinowych.

Papaweryna występuje w opium uzyskiwanym z maku lekarskiego. Wyizolowana i podawana jako czysty alkaloid wykazuje działanie spazmolityczne (czyli rozkurczające) na mięśnie gładkie. Działa głownie w obrębie przewodu pokarmowego, dróg moczowych żółciowych i oskrzeli. Papaweryna może ponad to wywoływać rozkurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych i w konsekwencji powodować spadek ciśnienia krwi. Duże dawki tego alkaloidu mogą wywoływać zaburzenia rytmu serca. Alkaloid ten jest stosowana przede wszystkim w stanach skurczowych żołądka, jelit, i dróg żółciowych i moczowych.

Dawkowanie:
Maksymalna jednorazowa dawka przy podaniu podskórnym lub domięśniowym to 100 mg. Zwykle podaje się od 40 do 80 mg.
Maksymalna dawka dobowa do 200 mg.

Przy podawaniu doustnym zwykle od 40 do 100 mg. Maksymalna dawka jednorazowa to 200 mg.

Surowce

Opium
Syn.: Opium crudum, Laudanum, Meconium, Makowiec

Roślina: Papaver somniferum - Mak lekarski
Rodzina: Papaveraceae - Makowate

Papaver somniferum
Fotografował: Thomas Schoepke

Głównym surowcem służącym do otrzymywania alkaloidów z grupy morfinianu jest stężały sok maku lekarskiego, uzyskany w wyniku nacięcia niedojrzałych torebek nasiennych tej rośliny. Wyciekający sok suszony jest na powietrzu, a później dosuszany w temperaturze 60 stopni. Zagęszczone, ale jeszcze nie całkowicie wysuszone soki mleczne o różnej zawartości morfiny są mieszane tak, aby uzyskać masę o zawartości od 10 do 12 % tego alkaloidu (FP IV wymagała 10,5 %). Tak uzyskana masa formowana jest w kręgi lub bloki. Uzyskany w ten sposób produkt jest znanym i stosowanym od wieków narkotykiem - szczególnie na Wschodzie. Kiedyś uzyskiwano z niego i stosowano w lecznictwie różne preparaty galenowe np.: nalewkę opiumową (Tinctura Opii), wyciąg (Exstractum Opii) czy proszek (Opium pulveratum). Obecnie opium jest wykorzystywane w medycynie jedynie jako źródło morfiny i innych cennych alkaloidów np.: papaweryny czy tebainy. W dużych ilościach produkuje się je przede wszystkim w Turcji, Indiach, Iranie i Rosji.
Działanie opium jest sumą działania poszczególnych jego składników głównie morfiny, papaweryny i kodeiny. Dlatego działa on silnie przeciwbólowo, spazmolitycznie, przeciwkaszlowo i zapierająco. Ma także silne właściwości narkotyczne.


Ostatnia aktualizacja: 2011-01-31


Webmaster Ejsmont Łukasz
© 2009-2017 Farmakognozja Online