Centellae asiaticae herba
Ziele wąkroty azjatyckiej FP X

Surowcem są nadziemne części wąkroty azjatyckiej zawierające nie mniej niż 6 % pochodnych triterpenoidów w przeliczeniu na azjatykozyt.

Triterpeny (kwas azjatykowy i madekasowy) i ich glikozydy (azjatkozyd), garbniki, fitosterole (beta-sitosterol, stigmasterol), aminokwasy, olejek eteryczny.
 

Vasotonicum, advulnans, toncum.
Surowiec o wielu działaniach, stosowany głównie w leczeniu ran i siniaków. Przyspiesza procesy gojenia, zapobiega powstawaniu blizn. Działania te wynikają z przypuszczalnej zdolności do symulowania produkcji kolagenu. Udowodniono również działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne - co dodatkowo przyspiesza procesy gojenia. Wyciągi z surowca wykazują ponadto pewne właściwości przeciwzakrzepowe. Ich stosowanie poprawia krążenie żylne i mózgowe. Surowiec jest również skuteczny w leczeniu obrzęków i żylaków kończy dolnych.
Wiadomo, że ziele wąkroty ma silne właściwości antyoksydacyjne. W lecznictwie tradycyjnym (chińskim) stosowane jest jako surowiec adaptogenny (potwierdzone badaniami na zwierzętach) i panaceum młodości. Obecnie zaleca się jej stosowanie w trudnościach z koncentracją i nauką.
Wyciągi z wąkroty stosowane są często jako składniki kosmetyków.
Uwagi: Zaobserwowano incydentalne, miejscowe podrażnienia po zastosowaniu parenteralnych i zewnętrznych preparatów zawierających wyciągi z wąkroty. Przy stosowaniu doustnym żadkie przypadki zaburzeń. żołądkowych lub nudności. Nie stosować u osób uczulonych na surowce z rodziny Apiaceae.
 

Jest to roślina tropikalna występująca w Azji, Afryce oraz w obydwu Amerykach. W Polsce występuje podobny pod względem morfologicznym gatunek: wąkrotka pospolita Hydrocotyle vulgaris - nie jest on jednak obecnie traktowany jaku surowiec farmakopealny.

Liście nerkowate lub eliptyczne o dłoniastym unerwieniu (zwykle 7 nerwów) i z karbowanym brzegiem blaszki liściowej. Młode liście mogą być słabo owłosione na spodniej stronie blaszki. Kwiatostany rzadko obecne w surowcu mają postać baldaszka składającego się zwykle z 3 kwiatków.

W preparacie obserwujemy fragmenty epidermy zbudowanej z wielobocznych, nieregularnie prążkowanych komórek. Aparaty szparkowe paracytyczne. Występują kryształy bliźniacze i słupy szczawianu wapnia. Jednorzędowe, jedno- lub wielokomórkowe włoski okrywające. Komórki miękiszowe z pojedynczymi lub złożonymi ziarnami skrobii.

Ostatnia aktualizacja: 2016-07-07